Marzec 2026 roku przynosi wyraźne pogorszenie sytuacji w rolnictwie. Rynek znalazł się w klasycznym układzie tzw. nożyc cenowych – przy spadających cenach skupu podstawowych produktów rolnych rosną koszty produkcji. Efekt to coraz mniejsza opłacalność i narastająca niepewność wśród producentów.
Jednym z kluczowych czynników jest sytuacja geopolityczna. Konflikt w rejonie Iranu i napięcia wokół cieśniny Ormuz uderzyły w globalne łańcuchy dostaw surowców energetycznych i chemicznych. To bezpośrednio przełożyło się na rynek nawozów i paliw, które są fundamentem produkcji rolnej.
W krótkim czasie ceny nawozów azotowych i wieloskładnikowych wzrosły nawet o 20–30 procent. Dotyczy to m.in. mocznika i nawozów typu DAP. Problemem nie jest wyłącznie cena, ale także dostępność. Zakłócenia w dostawach amoniaku i gazu ziemnego – kluczowych surowców do produkcji nawozów – mogą doprowadzić do ich niedoborów w okresie wiosennych nawożeń.
Równolegle rosną koszty paliw. Cena ropy naftowej zbliżyła się do poziomu 100 dolarów za baryłkę, co przekłada się na wyższe ceny oleju napędowego wykorzystywanego w rolnictwie oraz droższy transport. W efekcie rolnicy mierzą się z gwałtownym wzrostem kosztów operacyjnych, którego nie rekompensują przychody. Po drugiej stronie rynku mamy bowiem spadki cen skupu. Dane z początku 2026 roku wskazują, że ceny podstawowych surowców – takich jak zboża czy rzepak – obniżyły się o ponad 8 procent rok do roku. To kontynuacja trendu, który utrzymuje się mimo rosnących kosztów produkcji.
Kluczowym czynnikiem ograniczającym wzrost cen jest sytuacja globalna. Prognozy wskazują na stabilną podaż zbóż na świecie, co blokuje potencjalne odbicie cen, nawet w warunkach rosnących kosztów po stronie producentów. Rynek pozostaje więc pod presją nadpodaży, a rolnicy mają ograniczone możliwości przeniesienia kosztów na odbiorców.
