W najnowszych zestawieniach dotyczących zaległości Narodowego Funduszu Zdrowia jedno województwo wyraźnie odstaje od reszty kraju. Podczas gdy większość regionów wchodzi w 2026 rok z rekordowym poziomem nieopłaconych świadczeń i coraz większym ryzykiem destabilizacji systemu, Województwo Zachodniopomorskie pozostaje wyjątkiem. Zarówno w świadczeniach limitowanych, jak i nielimitowanych, skala zaległości jest tu nieporównywalnie mniejsza niż w innych częściach Polski.
Dane pokazują rosnącą przepaść pomiędzy regionami. W wielu województwach szpitale od miesięcy funkcjonują w warunkach, w których faktycznie kredytują płatnika publicznego, realizując świadczenia bez gwarancji terminowej zapłaty. W skali kraju mowa o setkach milionów złotych nieuregulowanych zobowiązań, szczególnie w obszarze świadczeń nielimitowanych. Na tym tle zachodniopomorskie wypada niemal symbolicznie – zaległości liczone są tu w pojedynczych milionach, a nie setkach.
Równie wyraźna różnica widoczna jest w świadczeniach limitowanych, w tym w programach lekowych. Podczas gdy w wielu regionach kumulują się dziesiątki, a nawet ponad sto milionów złotych niezapłaconych świadczeń, w Zachodniopomorskiem skala problemu pozostaje marginalna. To sprawia, że placówki medyczne w regionie funkcjonują w znacznie bardziej przewidywalnych warunkach finansowych, co bezpośrednio przekłada się na bezpieczeństwo pacjentów i ciągłość leczenia.
Taki wynik nie jest przypadkiem. Na dobrą kondycję finansową regionu złożyło się kilka czynników: konsekwentne zarządzanie budżetem, ścisła współpraca pomiędzy oddziałem NFZ a dyrektorami szpitali oraz lepsze dopasowanie struktury świadczeń do realnych potrzeb zdrowotnych mieszkańców. Ważną rolę odgrywa także rozwój profilaktyki i programów zdrowotnych, które ograniczają liczbę kosztownych hospitalizacji i nadwykonań.
Jednocześnie sytuacja ogólnopolska pozostaje alarmująca. NFZ wchodzi w 2026 rok z największym obciążeniem finansowym od lat, a kolejne dotacje z budżetu państwa coraz częściej pełnią rolę doraźnego „kupowania czasu”, a nie trwałego rozwiązania problemów systemowych. Bez głębokich zmian strukturalnych kryzys ma charakter cykliczny i będzie powracał, każdorazowo na większą skalę.
Na tym tle Pomorze Zachodnie jawi się jako swoista „zielona wyspa” w systemie publicznej ochrony zdrowia. Choć region nie jest wolny od wyzwań kadrowych i organizacyjnych, obecne dane pokazują, że możliwe jest połączenie stabilności finansowej z realnym zabezpieczeniem potrzeb pacjentów. To nie tylko powód do umiarkowanej dumy, ale też ważny sygnał, że odpowiedzialne zarządzanie i współpraca w ochronie zdrowia mogą przynosić wymierne efekty – nawet w czasie ogólnokrajowego kryzysu.
