Wraz z cieplejszą, wczesnowiosenną aurą do lasów wracają spacerowicze, ale nie tylko oni. To także moment, w którym pojawiają się jedne z pierwszych grzybów w sezonie. W wielu miejscach trwa już ich wysyp, a łatwo je przeoczyć – rosną nisko, często w wilgotnych zakątkach, wśród gałęzi i przy strumieniach.
Chodzi o czarki – niewielkie, intensywnie czerwone grzyby, które wyróżniają się na tle jeszcze szarego, zimowego lasu. Ich charakterystyczny wygląd sprawia, że bywają nazywane „klejnotem lasu” albo wiosenną nowalijką.
Czarki pojawiają się bardzo wcześnie – już od stycznia przy łagodnych zimach, a ich sezon trwa nawet do maja. Najłatwiej znaleźć je w wilgotnych miejscach, na rozkładającym się drewnie drzew liściastych. Często rosną w skupiskach, choć zdarzają się też pojedyncze okazy.
To, co wyróżnia je na tle innych wczesnych grzybów, to nie tylko wygląd. Czarki są jadalne i – co rzadkie – można je spożywać także na surowo. Ich smak bywa porównywany do rzodkiewki. Dla jednych to ciekawostka kulinarna, dla innych – zbyt twarda i lekko gumowata struktura.
Pod względem wartości odżywczych czarki również zwracają uwagę. Zawierają m.in. beta-karoten oraz witaminy A, C, D i z grupy B, a także mikroelementy takie jak żelazo, cynk czy potas. Ich intensywna czerwień jest trwała – nie znika nawet po obróbce cieplnej.
Jeszcze kilka lat temu grzyby te były w Polsce objęte ochroną, jednak w 2014 roku zostały z niej wykreślone. Dziś pełnią przede wszystkim ważną rolę w ekosystemie, uczestnicząc w rozkładzie materii organicznej.
